Καθώς έρχεσαι σ' αυτόν τον κόσμο,
κάτι άλλο επίσης γεννιέται.
Ξεκινάς τη ζωή σου και αυτό ξεκινά ένα ταξίδι
προς εσένα.
Προχωρά αργά, μα δε σταματά ποτέ.
Όπου κι αν πας, όποιον δρόμο κι αν διαλέξεις, θα ακολουθήσει.
Ποτέ πιο γρήγορα, ποτέ πιο αργά, πάντα έρχεται.
Εσύ θα τρέξεις.
Αυτό θα περπατήσει.
Εσύ θα ξεκουράζεσαι.
Αυτό όχι.
Κάποια μέρα, θα μείνεις στο ίδιο μέρος πολύ καιρό.
Θα μείνεις πολύ ακίνητος ή θα κοιμηθείς πολύ βαθιά...
και όταν θα σηκωθείς για να φύγεις, θα είναι πολύ αργά...
θα προσέξεις μια δεύτερη σκιά δίπλα στη δική σου.
Η ζωή σου τότε θα έχει τελειώσει.
Αν νομίζεις ότι είμαι αδύναμος, γιατί είναι νεκρή,
τότε καταλαβαίνεις πολύ λίγα.
Αν συμμετείχες στη δολοφονία της και δε φοβάσαι,
τότε δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτα.
Οπότε, για το δικό σου καλό, κατάλαβε αυτό.
Είμαι ο Δόκτωρ.
Έρχομαι να σε βρω,
και δε θα σταματήσω ποτέ, μα ποτέ.
Ο εξοπλισμός σ' εκείνο το δωμάτιο συνάδει
με αυξημένη τηλεμεταφορά μεγάλης απόστασης.
Έτσι, δεν απέχω περισσότερο από ένα έτος φωτός από εκεί που ήμουν,
κι είμαι στην ίδια ζώνη ώρας.
Όταν δύσει ο ήλιος,
θα μπορέσω να διαπιστώσω την ακριβή θέση από τα άστρα.
Τότε, θα έχεις μια επιλογή.
Να βγεις και να αποκαλυφθείς
ή να συνεχίσεις να κρύβεσαι.
Η Κλάρα είπε να μην πάρω εκδίκηση.
Πρέπει να ξέρεις ότι δεν ακούω πάντα.
Τι είναι αυτό;
Είστε κηπουροί; Μισώ την κηπουρική!
Τι είδους άνθρωπος έχει σύμπλεγμα εξουσίας με τα λουλούδια;
Είναι μια δικτατορία για τους ανίκανους.
Ή για να το θέσω αλλιώς, είναι μια δικτατορία.
Έλα! Γρήγορα!
Ο Δόκτωρ θα σας δει τώρα!
Δείξε μου τι έχεις!
Είδα τη φίλη μου να πεθαίνει. Η μέρα μου δεν μπορεί να γίνει χειρότερη.
Ας δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με τη δική σου!
Σε ξέρω.
Σ' έχω ξαναδεί!
Ήξερα ένα κόλπο, τότε που ήμουν νέος και τηλεπαθητικός.
Σαφώς, δεν μπορείς να συνδεθείς πνευματικά με μια πόρτα,
για ένα πολύ προφανή λόγο...
είναι πολύ θυμωμένη.
Θέλω να πω, φαντάσου τη ζωή μιας πόρτας. Όλοι σε προσπερνούν.
Κι όλο σε χτυπούν, μα δεν είναι ποτέ για σένα.
Και σε κλειδώνουν κάθε νύχτα,
οπότε, αν είσαι έστω και λίγο καλή...
Βλέπεις, Κλάρα;
Το έχω ακόμα.
Θεέ μου.
Δεν μπορώ να βρω διέξοδο.
Μόλις μου τελείωσε ο διάδρομος. Να η περίληψη μιας ζωής.
Τώρα, αυτό είναι καινούργιο. Φοβάμαι.
Μόλις κατάλαβα ότι πραγματικά φοβάμαι να πεθάνω.
Είπα κάτι;
Τι είπα;
Γιατί σταμάτησες;
Μεγάλος. Πολύ μεγάλος.
Πιθανόν πολύ, πολύ μεγάλος.
Όταν ήμουν πολύ μικρό αγόρι, ήταν μια γριά που πέθανε.
Την κάλυψαν με πέπλα, αλλά ήταν μια ζεστή, ηλιόλουστη μέρα κι οι μύγες ήρθαν.
Είχα εφιάλτες για χρόνια. Άρα, ποιος κλέβει τους εφιάλτες μου;
Γιατί είμαι εδώ;
Ήξερες για μένα εδώ και πολύ καιρό, σωστά;
Άρα, τι είναι;
Είναι παγίδα;
Είναι φυλακή;
Όχι!
Είναι δωμάτιο βασανιστηρίων;
Έχω δίκιο;
Κάποιος πραγματικά θα έπρεπε να ξέρει καλύτερα.
Όποιος μπορεί να τα συνδέσει όλα αυτά και να κλέψει τους εφιάλτες μου,
θα έπρεπε να ξέρει καλύτερα.
Τα μυστικά που έχω...Καμία τύχη.
Καμία αποκάλυψη, όχι εγώ.
Σου είπα ότι φοβόμουν να πεθάνω. Και δεν είπα ψέματα.
Πλεονέκτημα σε μένα!
Γιατί αυτό δε θα το περιμένεις!
Συγγνώμη, άργησα! Μόλις πήδηξα από ένα παράθυρο.
Σίγουρος θάνατος. Δε θες να μάθεις πώς επέζησα;
Συνέχισε. Ρώτα με!
Όχι, φυσικά έπρεπε να πηδήξω!
Ο πρώτος κανόνας, όταν σε ανακρίνουν,
είναι ότι είσαι ο μόνος αναντικατάστατος άνθρωπος
στο δωμάτιο βασανιστηρίων.
Το δωμάτιο είναι δικό σου, οπότε χρησιμοποίησε το.
Αν θα σε απειλήσουν με θάνατο,
δείξ' τους ποιος είναι το αφεντικό. Πέθανε πιο γρήγορα!
Μ' έχεις δει να το κάνω αρκετά συχνά.
Έτσι δεν είναι, Κλάρα;
Πρώτος κανόνας όταν πεθαίνεις, μην πεθάνεις.
Κανόνας δεύτερος, πήγαινε πιο αργά.
Έχεις το υπόλοιπο της ζωής σου.
Όσο πιο γρήγορα σκέφτεσαι, τόσο πιο αργά θα περάσει.
Συγκεντρώσου! Υπόθεσε ότι θα επιβιώσεις. Πάντα να το υποθέτεις.
Φαντάσου ότι έχεις ήδη επιβιώσει.
Υπάρχει ένα καταφύγιο στο μυαλό σου.
Κλείδωσε την πόρτα και σκέψου.
Αυτό είναι το δικό μου καταφύγιο.
Πάντα φαντάζομαι ότι είμαι στο Τάρντις, κοκορεύομαι,
σου λέω πώς απέδρασα, σε κάνω να γελάς.
Αυτό κάνω και τώρα.
Πέφτω, Κλάρα.
Πεθαίνω.
Και θα σου εξηγήσω πώς επέζησα.
Ανυπομονώ ν' ακούσω τι θα πω.
Είμαι ένα τίποτα χωρίς κοινό.
Μια ελπίδα, αλάτι.
Αν και το μύριζα νωρίτερα. Όταν έσπασα το παράθυρο, ήμουν σίγουρος.
Αλμυρός αέρας. Αυτό το κάστρο βρίσκεται στη θάλασσα.
Όταν βουτάς στο νερό από μεγάλο ύψος, δεν υπάρχει εγγύηση ότι θα επιζήσεις.
Πρέπει να ξέρω ακριβώς από ποιο ύψος θα πέσω και πόσο γρήγορα.
Γιατί νομίζεις ότι έριξα το σκαμπό;
Ο χρόνος πτώσης είναι...
εφτά δευτερόλεπτα.
Γιατί αυτό δε θα το περιμένεις!
Η αντίσταση του αέρα του σκαμπό,
η ατμοσφαιρική πυκνότητα,
η δύναμη της βαρύτητας.
Σου χαλάω τη μαγεία; Τα δουλεύω αυτά τα πράγματα.
Πρέπει να πέσω στο νερό σε...
Μηδέν κόμμα δύο δευτερόλεπτα.
Οι πιθανότητες να έχω τις αισθήσεις μου...
ΕΡΩΤΗΣΗ 1 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ;
Δεν μπορώ απλώς να κοιμηθώ;
ΕΡΩΤΗΣΗ 2 ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;
Πρέπει να ξέρω τα πάντα;
ΠΩΣ ΘΑ
Κλάρα, δεν μπορώ πάντα...
ΝΙΚΗΣΕΙΣ;
Συνεχώς έρχεται, Κλάρα.
Όπου κι αν πάω, με ακολουθεί. Γιατί;
Γιατί το κάνει αυτό;
ΛΑΘΟΣ ΕΡΩΤΗΣΗ!
Πάντα η δασκάλα. Ποια είναι η σωστή ερώτηση, τότε;
ΟΧΙ ΓΙΑΤΙ. ΤΙ;
Με ακολουθεί.
Όπου κι αν πάω, με εντοπίζει.
Αργά όμως. Τρομακτικό τρέκλισμα.
Τρομακτικό!
Αυτές οι οθόνες παντού...
Μου δείχνει πού είναι ακριβώς όλη την ώρα,
πόσο μακριά πήγε, πόσο κοντά.
Επειδή προσπαθεί να με τρομάξει!
Βάζει την ανάσα του στον σβέρκο μου.
Αυτό είναι το νόημα! Αυτό κάνει. Αυτό είναι θέατρο!
Έχει να κάνει με τον φόβο.
Υποθέτω...
Είμαι σ' ένα πλήρως αυτοματοποιημένο στοιχειωμένο σπίτι. Έναν λαβύρινθο.
Είναι ένα κουτί-γρίφος σχεδιασμένο να με τρομάξει μέχρι θανάτου
κι είμαι παγιδευμένος μέσα του.
Πρέπει να είναι Χριστούγεννα!
Κι άλλο φτυάρι;
Κάποιος θέλει να σκάψω.
Ποια είναι η γνώμη σου, Κλάρα;
Προσπαθεί κάποιος να μου δώσει στοιχείο;
Τι θα έκανες;
ΤΟ ΙΔΙΟ Μ' ΕΣΕΝΑ.
Ναι, φυσικά, αυτό θα έκανες.
Το οποίο, ας είμαστε ειλικρινείς, είναι αυτό που σε σκότωσε.
Άρα, κάποιος προσπαθεί να μου πει
ότι υπάρχει κάτι θαμμένο σ' αυτόν τον κήπο.
Αυτό είναι σχεδόν το πρώτο πράγμα που προσπάθησαν να μου πουν.
Μπορεί να είναι κόλπο.
Μπορεί να είναι κάποιος προκάτοχος μου.
Γιατί δεν είμαι ο πρώτος κρατούμενος εδώ, έτσι δεν είναι;
Όλα αυτά τα κρανία!
Αναρωτιέμαι τι έκαναν όλοι λάθος.
Τόσο ψηλό κτίριο,
τόσο αργό πλάσμα, άρα τι...
Μια ώρα.
Φυσική ενός τριγώνου. Χάνεις.
Λοιπόν;
Μπορεί να στήνει παγίδες. Δεν πειράζει.
Είμαι καλός στις παγίδες.
Άρα, πού θα πας;
Μόνο μια είσοδος και μόνο μια έξοδος.
Βλέπω ότι πηγαίνεις...
Όχι. Δεν είναι σωστό αυτό.
ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ 12
Αυτό ήταν παρά τρίχα ξανά.
Ή θα μπορούσε να είναι, μόλις πήγα και γλίτωσα από αυτό.
Άρα, πώς θα το κάνω αυτό;
Έλα, δασκάλα, κάνε μου ερωτήσεις.
ΜΗΝ ΠΕΙΣ ΨΕΜΑΤΑ
Βασικά, φοβάμαι να πεθάνω.
ΕΡΩΤΗΣΗ 2 ΤΙ ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΛΑΣΜΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;
Η αλήθεια, ναι. Όμως, όχι οποιαδήποτε παλιά αλήθεια.
Όλο αυτό το μέρος έχει σχεδιαστεί να με τρομοκρατήσει. Με ανακρίνουν.
Δε θέλει μόνο την αλήθεια. Δεν αρκεί αυτό.
Θέλει την εξομολόγηση.
Πρέπει να λέω αλήθειες που δεν έχω ξαναπεί ποτέ.
Αυτό μόνο το σταματάει.
Βλέπεις, το πρόβλημα είναι...
Κλάρα...
υπάρχουν αλήθειες που δεν μπορώ ποτέ να πω.
Όχι για οτιδήποτε.
Μα φοβάμαι και είμαι μόνος.
Μόνος
και πάρα πολύ φοβισμένος.
Ομολογώ.
Δεν άφησα το Γκαλιφρέι, γιατί βαριόμουν!
Αυτό ήταν ψέμα! Ήταν πάντα ψέμα!
Δεν αρκεί; Θέλεις κι άλλο;
Φοβόμουν και έτρεχα, γιατί φοβόμουν!
Αυτό θέλεις να πω; Είναι αρκετά αληθινό για σένα;
Είναι αστείο.
Η μέρα που χάνεις κάποιον δεν είναι η χειρότερη.
Τουλάχιστον έχεις κάτι να κάνεις.
Είναι οι μέρες που παραμένουν νεκροί.
Πενήντα εφτά λεπτά.
Έτσι λειτουργεί ο κόσμος μου, Κλάρα.
Τσεκάρω τα δευτερόλεπτα καθώς περνούν.
Η ζωή μου είναι μια αντίστροφη μέτρηση.
Αν παρασύρω το πλάσμα στη μια άκρη του κάστρου,
κι εγώ τρέξω στην άλλη άκρη,
μπορώ να κερδίσω τουλάχιστον 82 λεπτά.
Ογδόντα δύο λεπτά λεπτά για να φάω,
να κοιμηθώ και να δουλέψω.
Η δουλειά μου είναι να βρω το Δωμάτιο 12.
Και το κάστρο θέλει το ίδιο. Με δελεάζει.
ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ 12
Η αρίθμηση είναι λίγο μπερδεμένη,
λες και όλα τα δωμάτια είναι ανακατεμένα.
Μπορεί να μετακινούνται.
Είδα όλο το κάστρο να κινείται,
όταν έκανα το πλάσμα να σταματήσει.
Κάθε δωμάτιο, αν το αφήσω αρκετή ώρα,
επανέρχεται στην αρχική κατάστασή του τη στιγμή που φτάνω.
Συγυρίζεται μόνο του.
Αυτόματη υπηρεσία δωματίου.
Νομίζω ότι όλη αυτή η διαδικασία είναι μέσα σ' έναν κλειστό κύκλο ενέργειας,
συνεχώς ανακυκλώνεται.
Ή μήπως είμαι στην κόλαση;
Δεν πειράζει. Δε φοβάμαι την κόλαση.
Είναι απλώς ένας παράδεισος για κακούς ανθρώπους.
Όμως, πόσο καιρό θα πρέπει να είμαι εδώ;
Για πάντα;
Πάντα έρχεται.
Πάντα πλησιάζει.
Η αντίστροφη μέτρηση ποτέ δε σταματά.
Όμως αντίστροφη μέτρηση για τι;
Υπάρχουν δύο γεγονότα στη ζωή όλων που κανείς δε θυμάται,
δυο στιγμές που βιώνει κάθε ζωντανό πλάσμα.
Κι όμως, κανείς δε θυμάται τίποτα γι' αυτές.
Κανείς δε θυμάται τη γέννησή του
και κανείς δε θυμάται τον θάνατό του.
Γι' αυτό πάντα κοιτάμε επίμονα τις κόγχες των ματιών σ' ένα κρανίο;
Γιατί ρωτάμε, "Πώς ήταν;
Πονάει;
Φοβάσαι ακόμα";
ΠΟΥΛΙ
"Πουλί"; Τι σχέση έχουν τα πουλιά;
Υπάρχουν πουλιά εδώ;
Κάτι μου διαφεύγει, Κλάρα,
και νομίζω ότι είναι κάτι τρομερό.
Είναι κανείς;
Είναι κανείς εκεί; Ναι;
Είναι παγίδα, Κλάρα.
Ένα δέλεαρ και μια παγίδα.
Ακολουθώ τα ψίχουλα που έριξαν για μένα.
Είναι κάποιου το παιχνίδι...
και δεν μπορώ να σταματήσω να παίζω,
ένα παιχνίδι που όλοι οι άλλοι έχασαν.
Ξέρω πώς να μετακινήσω εκείνον τον τοίχο, Κλάρα,
αρκεί να μη μου τελειώσουν οι εξομολογήσεις.
Όμως αυτό που θέλω πραγματικά να μάθω είναι
ποιος παίζει με τ' άστρα;
Είναι όλα σε λάθος θέση
γι' αυτή τη ζώνη ώρας, τέλος πάντων.
Ξέρω ότι δεν ταξίδεψα στον χρόνο για να έρθω εδώ.
Μπορώ να νιώσω το ταξίδι στον χρόνο.
Αν δεν ήξερα καλύτερα, θα έλεγα ότι ταξίδεψα 7.000 χρόνια
στο μέλλον.
Όμως ξέρω καλύτερα.
Άρα, ποιος μετακίνησε τ' άστρα;
Το Υβρίδιο.
Πολύ πριν τον Πόλεμο του Χρόνου,
οι Άρχοντες του Χρόνου ήξεραν ότι έρχεται,
όπως μια καταιγίδα στον άνεμο.
Υπήρχαν πολλές προφητείες και ιστορίες,
θρύλοι πριν το γεγονός.
Ένας απ' αυτούς ήταν για ένα πλάσμα που λεγόταν το Υβρίδιο.
Μισό Ντάλεκ, μισό Άρχοντας του Χρόνου,
ο απόλυτος πολεμιστής.
Όμως ποια πλευρά θα διάλεγε;
Θα έφερνε ειρήνη ή καταστροφή;
Ήταν αληθινό ή φαντασία;
Ομολογώ,
ξέρω ότι είναι αληθινό.
Ξέρω πού είναι και τι είναι.
Ομολογώ, φοβάμαι.
Φυσικά!
Το τελευταίο τετράγωνο στον πίνακα.
Τι άλλο θα ήταν;
Το Τάρντις.
Μια εξομολόγηση μακριά.
Αζμπάντιουμ.
Τετρακόσιες φορές πιο σκληρό από διαμάντι.
Έξι μέτρα παχύ.
Η έξοδος.
Πουλί!
Τότε είναι που θυμάμαι!
Πάντα τότε.
Πάντα...τότε.
Πάντα ακριβώς τότε!
Δεν μπορώ να συνεχίσω να το κάνω αυτό, Κλάρα! Δεν μπορώ!
Γιατί είμαι πάντα εγώ; Γιατί δεν έρχεται ποτέ η σειρά κάποιου άλλου;
ΠΩΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙΣ;
Δεν μπορώ απλώς να χάσω;
Μόνο αυτήν τη φορά;
Θα ήταν εύκολο.
Θα ήταν τόσο εύκολο.
Απλώς πες τους.
Απλώς πες τους, σε όποιον θέλει να μάθει τα πάντα για το Υβρίδιο.
Δεν μπορώ να συνεχίσω να το κάνω αυτό.
Δεν μπορώ...
Δεν μπορώ πάντα να το κάνω αυτό!
Δεν είναι δίκαιο!
Κλάρα, απλώς δεν είναι δίκαιο!
Γιατί να μην μπορώ απλώς να χάσω;
ΟΧΙ!
Όμως μπορώ να θυμηθώ, Κλάρα.
Δεν καταλαβαίνεις,
μπορώ να θυμηθώ τα πάντα.
Κάθε φορά.
Και εσύ πάλι θα λείπεις.
Ό,τι κι αν κάνω...
εσύ πάλι δε θα είσαι εκεί.
Δόκτωρ,
δεν είσαι ο μόνος που έχει χάσει κάποιον.
Είναι η ιστορία όλων.
Ξεπέρασέ το.
Νίκησέ το.
Απελευθερώσου.
Δόκτωρ, ήρθε η ώρα.
Σήκω, ξεκουνήσου
και νίκησε!
Γεια σου, πάλι.
Τέρμα οι εξομολογήσεις, συγγνώμη.
Όμως θα σου πω την αλήθεια.
Το Υβρίδιο είναι ένα πολύ επικίνδυνο μυστικό.
Ένα πάρα πολύ επικίνδυνο μυστικό και πρέπει να διαφυλαχτεί!
Γι' αυτό, δε θα σου πω τίποτα. Απολύτως τίποτα.
Αντί γι' αυτό θα κάνω κάτι πολύ χειρότερο.
Θα βγω από εδώ μέσα
και θα βρω αυτόν που μ' έβαλε εξαρχής εδώ μέσα
και ό,τι κι αν προσπαθούν να κάνουν αυτοί, εγώ θα το σταματήσω!
Όμως μπορεί να μου πάρει λίγο καιρό,
άρα, θες να σου πω μια ιστορία;
Οι αδερφοί Γκριμ, καλοί τύποι...
Είναι στην ομάδα μου για βελάκια.
Σύμφωνα μ' αυτούς,
υπάρχει ένας αυτοκράτορας
και ρωτά τον γιο ενός βοσκού...
"Πόσα δευτερόλεπτα στην αιωνιότητα;"
Ο κόσμος πάντα κάνει λάθος για τους Άρχοντες του Χρόνου.
Χρειαζόμαστε μια αιωνιότητα για να πεθάνουμε.
Ακόμα κι αν έχουμε τραυματιστεί για να αναγεννηθούμε,
κάθε κύτταρο στο σώμα μας συνεχίζει να προσπαθεί.
Ο σωστός θάνατος μπορεί να πάρει μέρες.
Γι' αυτό θέλουμε να πεθάνουμε μεταξύ εκείνων που ανήκουν στο είδος μας.
Ξέρουν, ώστε να μη μας θάψουν νωρίς.
Νομίζω, στην τωρινή μου κατάσταση...
Θα μου πάρει μιάμιση μέρα
να φτάσω στην κορυφή του πύργου.
Νομίζω.
Αν είμαι τυχερός,
έχω μιάμιση μέρα.
Πρέπει να το κάνω αυτό, Κλάρα.
Είναι ο μόνος τρόπος.
Πρέπει να είμαι δυνατός.
Έπρεπε να το ξέρω από την αρχή.
Φυσικά.
Το πορτραίτο σου,
το πλάσμα από τους εφιάλτες μου...
Αυτό το μέρος είναι δικό μου, δωμάτιο βασανιστηρίων κατά παραγγελία
που προορίζεται μόνο για μένα,
και όλα αυτά τα κρανία στο νερό...
Πώς θα μπορούσαν να υπάρχουν κι άλλοι κρατούμενοι στην κόλασή μου;
Η απάντηση, φυσικά,
είναι πως ποτέ δεν υπήρχαν κι άλλοι κρατούμενοι.
Και τ' άστρα...
Δεν ήταν ποτέ σε λάθος θέση.
Και δεν έχω ταξιδέψει στον χρόνο.
Απλώς ήμουν εδώ
για πάρα πολύ καιρό.
Κάθε δωμάτιο επαναφέρεται.
Θυμάσαι που σου το είπα;
Κάθε δωμάτιο επανέρχεται στην αρχική του κατάσταση.
Λογικά, ο τηλεμεταφορέας θα πρέπει να κάνει το ίδιο.
"Τηλεμεταφορέας", φανταχτερή λέξη.
Όπως οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές, πραγματικά,
εκτός του ότι αναλύουν την έμβια ύλη και τις πληροφορίες, και τη μεταδίδουν.
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να προσθέσεις ενέργεια.
Το δωμάτιο έχει επαναφερθεί,
επέστρεψε στην αρχική του κατάσταση, όταν έφτασα.
Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει αντίγραφό μου
ακόμα στον σκληρό δίσκο.
Εγώ, ακριβώς όπως ήμουν,
όταν πρωτοήρθα εδώ,
εφτά χιλιάδες χρόνια πριν.
Το μόνο που πρέπει να βρω είναι λίγη ενέργεια.
Και το μόνο που χρειάζεσαι για ενέργεια
είναι κάτι για να κάψεις.
ΠΟΥΛΙ
Για πόσο καιρό θα συνεχίσω να το κάνω αυτό, Κλάρα;
Να καίω τον παλιό εαυτό μου
για να φτιάξω έναν καινούργιο;
Αν νομίζεις ότι είμαι αδύναμος, γιατί είναι νεκρή,
τότε καταλαβαίνεις πολύ λίγα.
Αν συμμετείχες στη δολοφονία της και δε φοβάσαι,
τότε δεν καταλαβαίνεις απολύτως τίποτα.
Οπότε, για το δικό σου καλό, κατάλαβε αυτό.
Είμαι ο Δόκτωρ. Έρχομαι να σε βρω
και δε θα σταματήσω ποτέ, μα ποτέ.
Γιατί αυτό δε θα το περιμένεις!
ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ 12
Αν δεν ήξερα καλύτερα,
θα έλεγα ότι ταξίδεψα 7.000 χρόνια στο μέλλον.
"Πόσα δευτερόλεπτα στην αιωνιότητα";
Αν δεν ήξερα καλύτερα, θα έλεγα ότι ταξίδεψα 12.000 χρόνια
στο μέλλον.
"Πόσα δευτερόλεπτα στην αιωνιότητα";
Και ο γιος του βοσκού...
Εξακόσιες χιλιάδες χρόνια στο μέλλον.
"Πόσα δευτερόλεπτα στην αιωνιότητα";
Και ο γιος του βοσκού λέει...
Εκατόν είκοσι χιλιάδες χρόνια στο μέλλον.
Και ο γιος του βοσκού λέει...
Δύο εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.
Και ο γιος του βοσκού λέει...
ΕΙΜΑΙ ΣΤΟ 12
ΠΟΥΛΙ
Δώδεκα εκατομμύρια χρόνια στο μέλλον.
Και ο γιος του βοσκού λέει...
"Υπάρχει ένα βουνό από καθαρό διαμάντι.
Χρειάζεται μια ώρα να το ανέβεις και μια ώρα για να πας γύρω του"!
Πενήντα δύο εκατομμύρια χρόνια.
"Κάθε εκατό χρόνια, ένα πουλάκι έρχεται
και ακονίζει το ράμφος του στο διαμαντένιο βουνό..."
Σχεδόν ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
"Και όταν ολόκληρο το βουνό έχει λαξευτεί,
το πρώτο δευτερόλεπτο της αιωνιότητας θα έχει περάσει"!
Πάνω από ένα δισεκατομμύριο χρόνια.
Μάλλον θα σκέφτεσαι ότι αυτό είναι φοβερός χρόνος.
Δύο δισεκατομμύρια χρόνια.
Προσωπικά, νομίζω ότι αυτό είναι φοβερό...
Προσωπικά, νομίζω ότι αυτό είναι φοβερό πουλί.
Πήγαινε στην πόλη.
Βρες κάποιον σημαντικό.
Πες τους ότι επέστρεψα.
Πες ότι ξέρω τι έκαναν
κι είμαι στον δρόμο.
Κι αν σε ρωτήσουν ποιος είμαι,
πες τους, ότι έκανα μεγάλο ταξίδι για να 'ρθω.
Πιθανόν να με ακούς ακόμα.
Οπότε, απλώς μεταξύ μας,
έκανες λάθος στην προφητεία.
Το Υβρίδιο δεν είναι μισό Ντάλεκ.
Τίποτα δεν είναι μισό Ντάλεκ. Τα Ντάλεκ δε θα το επέτρεπαν αυτό.
Το Υβρίδιο που γεννήθηκε για να κατακτήσει το Γκαλιφρέι
και να σταθεί στα ερείπιά του
είμαι εγώ.
ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
Το Υβρίδιο. Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να πω την αλήθεια.
Άκουσα ότι ο Δόκτωρ είχε γυρίσει σπίτι.
Όλοι λατρεύουν τα πυροτεχνήματα.
Τι ετοιμάζει;
Το Υβρίδιο είναι ένα πλάσμα που έχει διασταυρωθεί από δύο φυλές πολεμιστών.
Ξέρω ότι το παράκανα.
Έχεις σπάσει κάθε κώδικα που ακολούθησες στη ζωή σου.
Με την εντολή μου!
Είναι αλήθεια;
- Είναι φίλη μου. - Πυρ!
Η ιατρική ομάδα στο Τμήμα 52, θάλαμος εξόρυξης εφτά.
Αναγέννηση εν εξελίξει.
Απόδοση διαλόγων: Ευγενία Μίσκου